ervaringsverhalen

Azaad over zijn individuele behandeling: “Welke behandeldoelen er zijn gehaald? Ik kan nu makkelijker opstaan in de ochtend, heb niet meer dat zware gevoel. Ik voel me niet meer nutteloos. Ik ben wat positiever ingesteld, verwacht niet meer het ergste. Ik begin dingen zelfs leuk te vinden. Vroeger was niets zinvol. Nu vind ik het leuk om een film te kijken of met de kinderen weg te gaan. 

Diagnostische imaginatie en rescripting heeft me erg geholpen, dat heb ik nooit ergens anders gedaan. Ik voel me begrepen, niet opgedrongen, vroeger ging ik sneller afhaken daardoor. Ik ben nu stabiel, ik vind het ongelooflijk. Een paar jaar geleden dacht ik dat ik mijn 40ste niet ga halen. Door schematherapie heb ik ik mezelf beter leren kennen. Ik ben gegroeid als persoon, ik ben minder sociaal angstig. Ik heb niet meer het beeld dat de wereld slecht is. Ik zou mijn behandeling een 9 geven. (geplaatst op 21 januari 2021)

Vrouw wil anoniem blijven: “Ik ben al enige tijjd bij OWHS in behandeling; heb wekelijkse gesprekken met Yvonne gehad en ook Tim veel gezien. Daarnaast doe ik mee aan de Psychodramagroep. EMDR heeft een cruciale invloed gehad op mijn herstel.  Hierdoor zijn dingen losgekomen: veel opgekropte emoties. Ik voelde me gezien en gehoord: daar kreeg ik alle ruimte voor. Dat geeft goede basis. Ik heb geleerd m’n grenzen aan te geven, te copen met heftige emoties. Ik kreeg meer grip op mezelf. 

Door de psychodrama groep kan ik dingen in mijn systeem plaatsen, dingen leren herkennen komen daar vanzelf aan de orde. Mijn doelen zijn enerzijds behaald en anderzijds nog in ontwikkeling. Mijn bewustwording is gegroeid, ik heb meer inzicht, rust en vertrouwen gekregen. Het is nog niet klaar, er wordt aan gewerkt omdat er nog steeds dingen zitten. Bepaalde stukken hebben nog aandacht nodig. 

De relatie met mijn behandelaren was gewoon prima, gelijkwaardig, ik voelde me veilig, gehoord en gezien, kreeg volledige persoonlijk aandacht. Ik zou m’n behandeling een 8 geven.” (Geplaatst op 21 januari 2021)

Man wil anoniem blijven, last van een laag zelfbeeld, neiging tot piekeren en problemen in relationele sfeer: “Sinds ik bij OWHS in behandeling ben heb ik een beter zelfbeeld gekregen. Ik heb geleerd minder te piekeren bij lastige situaties; ik kan het dan beter loslaten. Ik ben ook anders over dingen gaan denken, kan mensen in mijn omgeving hierdoor sneller vergeven. Yvonne, mijn behandelaar stond altijd voor me open en gaf me veel nieuwe inzichten. Ik geef m’n behandeling een 10 omdat al mijn behandeldoelen behaald zijn.” (geplaatst 21 januari 2021)

Vrouw, wil anoniem blijven, last van depressieve klachten deed mee met dialectische gedragstherapie, ze vertelt: “Ik ben bij One World gekomen voor mijn depressieve klachten, veroorzaakt door problemen in de relationele-  en werksfeer.  Naast mijn de individuele sessies met mijn therapeut heb ik als eerst  deelgenomen aan de groepssessie Comet. Daar hoorde ik voor het eerst over DGT en de modules die ter aanbod zouden komen. Ik voelde er wat voor en heb toen mijzelf hiervoor opgegeven.

Ondanks dat ik eerder aan een groep sessie had deelgenomen, vond ik het super spannend om met een nieuwe groep mijn issues te delen. Ik ben er open ingegaan en liet alles over mij heenkomen.

Ik ben van mening dat als je open en eerlijk bent over jezelf, maar vooral naar jezelf,  dat je dan heel veel kan leren en zo beter kan groeien. Het is een mooie cadeau wat je jezelf kan geven.

Ik heb geleerd hoe lastig het is om oordeelvrij te zijn, zowel naar jezelf als anderen. Dat neemt niet weg dat het onmogelijk is. Het was echt en bewustwording om achter te komen hoeveel ik aan het oordelen ben en er iets mee te doen. Door meer bewust ermee om te gaan, ben ik daar als mens zeker in gegroeid.  Ik heb geleerd en ben nog steeds lerende om dichtbij mezelf te blijven. Vooral in de “ik vind” vorm iets aan te geven i.p.v. “jij doet dit wel/niet” (aanvallend, oordeel).

Wat ik nog meer geleerd heb is hoe ik van dat gepieker af kan komen door meer bewust te worden in het hier en nu. Hierbij heeft vooral mindfulness mij erg geholpen. Tevens heb ik veel baat bij de crisisvaardigheden gehad. Ik heb vooral mijn emoties weten te reguleren door crisisvaardigheden toe te passen. Door bewust te zijn in het hier en nu, ben ik meer van de kleine dingen gaan genieten. Door dankbaar te zijn dat je bijvoorbeeld een dak boven je hoofd hebt, schoonwater om jezelf schoon te maken en te drinken, je lichaam en je zintuigen doen het nog. Je kan jezelf verzorgen etc., is mijn leven hierdoor rijker geworden.

Waar ik moeite mee had, was radicale acceptatie. Maar ik kon wel nog meer rust creëren voor mij zelf door dit wel uiteindelijk toe te passen voor lastige situaties. Het betekent namelijk niet dat je het goedkeurt, maar je omarmt de situatie. Het geeft je een zekere vorm van vrijheid en verlost je van het lijden.

DGT trainers waren heel erg betrokken.  Als er iemand van de leden afwezig was, werd ze bijgepraat. Het ging gemoedelijk en met veel aandacht. De modules bevatten wel veel stof. Soms gingen we te snel doorheen. Maar  er is ruimte om dit bespreekbaar te maken wat je ook gewoon moet doen.

Ik zou DGT iedereen aanraden ongeacht of je burn-out/depressieve klachten heb. Dit is zeker iets om als mens rijker van te worden.” (geplaatst op 3 november 2020)

Ilham (33) heeft een posttraumatische stress-stoornis met paniekaanvallen na het overlijden van een ouder, zij heeft EMDR therapie gehad, ze schrijft: “Het gaat de goede kant op met me, EMDR helpt heel goed. Ik had last van een paar fragmenten, nu is dat 50% gezakt. Het was eng, maar het helpt altijd.  Het heeft me geholpen om de confrontatie aan te gaan. Het slechtste beeld heb ik nog maar hij begint te vervagen.  Mijn schuldgevoel blijft nog wel aanwezig, mogelijk door mijn zelfbeeld. Ik moet sterk genoeg zijn en voelen dat ik sterk ben. Sterker van binnen worden.  Ik slaap nu beter, maar nog steeds niet goed genoeg. Ik ben meer positief geworden, heb meer hoop, in het begin had ik dat niet. Ik kan nu ook aan de goede herinneringen denken. Ik wil graag meer naar buiten gaan, en een klein beetje plezier in mijn leven ervaren. 

Ik heb goede click met al mijn behandelaren, vooral met Yvonne en Alexandra. Ayan Ramnath ziet ik niet zo vaak. Hij is een brilliante psychiater, onze gesprekken zijn anders. HIj is meer directief en dat is ook goed. Ik kan geen betere samenwerking wensen. Jullie stellen de juiste vragen. Jullie zijn betrokken, ik ben hier geen nummertje. 

Ik geef mijn behandeling tot nu toe en 9. Omdat het nu (nog) niet goed met me gaat het betekent niet dat de behandeling slecht is. Ik doe mijn best, jullie doen jullie best. De behandeling heeft mij een fijn, hoopvol gevoel gegeven dat het goed kan komen na deze slag. Het heeft mij doen denken dat dit een keiharde klap is en dat je bovenop kan komen met de verschillende therapieën, het heeft tijd nodig maar dat is niet eens zo nadelig als je maar weet dat het goed komt.” (geplaatst op 3 november 2020)

Vrouw, anoniem, 50 jaar oud, posttraumatische stressstoornis met angst, zij schrijft: “Ik heb door mijn behandeling meer rust gekregen, weet beter en hoe ik met stress moet omgaan, pieker minder en ervaar minder angst. Ook slaap ik veel beter door de medicatie, ben meer ontspannen, heb meer structuur in me leven en voel ik me gesteund. Dit komt doordat ik psycho-educatie heb gekregen over angst en uitleg over hoe ik het piekeren moest doorbreken. De beschikbaarheid van een maatschappelijk werker heeft mij ook erg geholpen. Alhoewel ik mijn behandeldoelen gehaald heb, ben ik nog wel bang voor terugval. Daar heb ik nog steun bij nodig.

De samenwerking met mijn behandelaar en de maatschappelijk werkster was behulpzaam, ze zijn vriendelijk en collegiaal; ik kreeg zekerheid na gesprekken en ik voelde me door jullie niet afgewezen wanneer ik fouten maak.  Als ik een cijfer zou moeten geven zou dat een  8 of 9 zijn.(geplaatst op 3 november 2020)

Vrouw, wil anoniem blijven, 31 jaar, heeft last van oa. agressie en angst. Zij schrijft over haar behandeling bij haar therapeut: “Ik ben door mijn individuele behandelingstraject iets minder agressief en mijn communicatie is beter geworden. Alexandra, mijn therapeute, heeft ervoor gezorgd dat ik inzicht krijg in welke problematiek ik heb. Het is veel en ingewikkeld. De diagnoses die ik heb gekregen zie ik als los van mezelf, ik zie ze als sturing. 

Ik heb nog steeds last van mijn agressie en angst, zou er nog meer inzicht in willen krijgen. Ik ben te veel vervormd, ik had vroeger thuis weinig sturing, Ik heb te veel meegemaakt in mijn leven. Het kost me veel moeite om achter dingen te komen. Ik luister gewoon niet. Ik heb veel moeite om vaardigheden in de situatie zelf toe te passen. Ik heb het gevoel dat ik mezelf verlies als ik angstig en boos ben. In groep 7 werd ik van school weggestuurd omdat ik een meisje geslagen had. 

Het geeft me een veilig gevoel dat ik nu weet dat ik psychische klachten heb. Voor mij voelt het bijna als een baan…. het is een basis. Ik wil in de toekomst gaan werken, met jongeren, hen stimuleren om in een vroeg stadium psychische hulp te zoeken. 

Ik heb inzicht gekregen in mijn problematiek maar ben me ervan bewust dat het bij mij langer duurt. In groepstherapie hoop ik te leren me te focussen op mijn eigen wijsheid en acceptatie, dat ik veranderingen kan accepteren, dingen een plekje geven, zodat ik rustiger word en mijn gevoelens niet zo intens zijn… zodat ik niet zo boos wordt op bijvoorbeeld de thuishulp; ik wil beter communiceren, anders communiceren… en niet meer slaan. 

Alexandra is een hele goede psycholoog. Ik ben pittig. Niet veel mensen zouden mij aan kunnen. Ik had vanaf het begin een goed gevoel bij haar. Mijn intuïtie om haar te kiezen was goed. Ze komt met goede argumenten, geeft sturing en ze zet door. Ik heb het gevoel dat ik mezelf mag zijn met haar, over mannen kan praten bijvoorbeeld. Anderen zouden minder succesvol zijn.

Ayan Ramnath maak ik minder vaak mee. Hij ziet wel wie ik ben – dat is bewonderenswaardig dat hij mij inzicht kan geven met wat ik heb.  

OWHS is een safe home voor mij. Als je psychische klachten hebt ben je niet per se gek.  Als rapportcijfer zou ik mijn behandeling een 6 of 7 geven, een voldoende. Er is meer nodig en ik ben er nog niet omdat ik mezelf te vaak in de problemen breng. Ik ben nog niet waar ik moet zijn. Ik ben eerlijk naar mezelf maar ik voel me nog te vaak te somber, te vaak alleen.  (geplaatst op 3 november 2020)

Vrouw 27 jaar wil graag anoniem blijven, heeft last van angst, paniek aanvallen door trauma, ze vertelt: “De sessies die ik heb gehad waren goed op elkaar aangesloten. Ik ervaar nu minder angst en paniek. Heb geleerd me te focussen op de ademhaling en pauze nemen en de situatie te analyseren. Ook al heb ik een paniekaanval, heb ik een gevoel dat het wel goed gaat komen. “Het is niet het einde van de wereld.”

Toch zou ik me nog zelfverzekerder willen voelen. In het begin was mijn zelfvertrouwen heel laag, nu gaat het veel beter. Ik leg de lat hoog. Ik wil mijn doelen behalen qua studie en werk. Ik voel nog steeds dat ik anders dan de rest ben, maar ik begin steeds meer te begrijpen dat andere mensen ook trauma’s hebben. Ik ben gaan inzien dat ik niet de enige ben met klachten. Ik voelde me eerst heel alleen met mijn problemen.

Hierdoor accepteer ik mezelf ook meer. Mijn vriendschappen zijn hersteld. Ik kan me openstellen om de ervaring van anderen te begrijpen en niet te minimaliseren; hierdoor verbind ik met andere mensen. Ik accepteer meer de kwetsbaarheid van andere mensen. 

Medicijnen wilde ik niet, toen dat werd voorgesteld sloot ik me af. Ik ben een holistisch persoon. Ik voelde me een beetje gepusht met medicatie, maar ik heb begrip dat een psychiater dit doet, het is zijn werk. 

Ik vind het jammer dat ik niet committent genoeg heb om therapie te volgen, ik was blij met de therapeut, maar ik had te veel te doen. Ik zou mijn behandeling bij OWHS een 8,5 geven of zo. Ik heb er geen slechte opmerkingen over. Hier had ik het gevoel dat ik mijn emoties mocht uiten, ik voelde me niet beoordeeld, ik voelde me hier thuis. Ik wil jullie praktijk aan mijn vriendin aanraden. Ik heb haar verteld dat ik me hier door mijn psycholoog gehoord voel. (geplaatst op 3 november 2020)

Azaad, leed oa onder suicidaliteit en nachtmerries, deed mee aan verschillende therapieën waaronder DGT, hij vertelt: “Het is nu meer dan 2 jaar geleden. Ik lag in bed en ik zag mijn leven in een flits voorbijkomen. Ik voelde dat mijn voeten en vingers gezwollen zijn. Ik wilde opstaan, het was 22.00 u, maar mijn knieën leken nauwelijks kracht te hebben. Het was toch zondag en dus moest ik wel onder de douche, de onaangename geur van mijn lichaam had zich genesteld in mijn lakens en kussens. Ik draaide mij om en staarde naar het plafond. Ik dacht aan de geluiden die ik in de nachten hoorde en de nachtmerries die mij achtervolgen. Ik voelde me erg zwaar, maar op de weegschaal was ik toch wat afgevallen. Ik wierp een blik naar mijn rechterarm die ik had open gescheurd met mijn nagels. Even voelen of ik dat scheermesje onder mijn kussen nog had liggen. De kussen was bezaaid met haren die ik de nacht ervoor dwangmatig had getrokken. Dat was een vorm van uiting van mijn geestelijk pijn. Waarom hoorde ik de geluiden niet, nu ik mij erop kon richten waar het vandaan kwam? Ik wachtte wel. Geluiden van krakende stoelen en het indeuken van het bed als een zwarte schim aan mijn voeteneind kwam zitten. Ik dacht ook terug aan mijn jeugd, dat zorgeloos leventje, dat ik speelde met mijn verzameling flesdoppen, cassetteboxen, en luciferdoosjes. In de speelkamer kon ik mij veilig voelen tussen al die stripboeken, waar ik liever in een verhaal zou willen leven. Weg van deze wereld. Ik had zo een neiging om nooit meer thuis te komen. Nu waren mijn eigen kinderen onder toezicht, omdat ik een gevaar kon vormen voor hen. Ik had mijn partner voorgesteld met z’n allen de dood in te gaan. 

Sinds 2016/2017 hebben verschillende therapeuten heel veel energie gestoken in de behandeling van mijn cognitieve psychische problemen. Na de eerste groepstherapie waren de nachtmerries verdwenen, dat kwam vooral door het creatief gedeelte en de mindfulness. De essentie wat ik had geleerd was, van het is oké hoe ik mij voel en wees vriendelijk tegen jezelf. 

Ik zag bepaalde klachten verdwijnen, waaronder de zware nachtmerries en mijn suïcidale gedachten waren verminderd. Ik kreeg de energie om op afspraken te komen. In het begin was dat al een mijlpaal op zich, toen ik vriendelijk werd onthaald dat ik kon komen, ondanks mijn gevoel van zinloosheid. Ik voelde dat mijn omstandigheden werden begrepen. Gedurende de therapie verbeterde ook de relatie met de jeugdzorg en was er weer vertrouwen in mij als ouder en echtgenoot. De vaardigheden uit de DTG gaven mij inzicht in mijn gedachten en emoties. Ik vind ik heb nog een hele weg te gaan in acceptatie en hoop ik geen terugval te krijgen.